پولپاشی رسانه ای در بهشت

حناچی شهرداری بود که روز اول کار با دوچرخه به خیابان بهشت رفت. همین را گروهی نشانه علاقه زیاد ایشان به جلب محبوبیت دانستند. وگرنه چه توجیهی دارد دوچرخه سواری در خیابانی که معبر دوچرخه ندارد و می تواند بسیار خطرناک باشد؟ آن هم در هوای آلوده محدوده مرکزی شهر تهران؟ البته از آن اقدام شهردار وقت تهران نباید نتیجه کلی گرفت اما آنچه در پی می خوانید گواهی دیگری است بر تلاش برای ایجاد محبوبیت از مسیرهای نادرست. آنچه که می تواند همچنین به وجهه آقای پیروز حناچی به عنوان مدیری با جایگاه دانشگاهی مقبول لطمه بزند. دست کم اینکه می توان گفت از ایشان اینگونه انتظار نمی رفته است.

تلاش برای فتح صفحات بی مخاطب؟

نخستین بار ماجرا وقتی افشا شد که یک کانال تلگرامی با انتشار اسنادی مدعی شد که شهرداری تهران قراردادی با فردی به نام بهروزعزیزی منعقد کرده است برای انتشار یک سری اخبار در رسانه های فرعی و بی اثر، به مقدار ۴۰۰ میلیون تومان. تا اینجا موضوع عجیبی نیست. اما نکته این است که همه آن صفحات اینستاگرامی و کانالهای تلگرامی که این اخبار در آنجا منتشر شده اند صفحات مهجور و بی مخاطبی هستند که به نظر میرسد خلق الساعه توسط خود مجری قرارداد خلق شده اند! نکته این است که آنطور که کانالهای تلگرامی گزارش میدهند دوساعت بعد از رسانه ای شدن این تخلف کلیه قراردادها درسایت شفافیت از دسترس خارج شدند. البته غلام حسین محمدی رییس وقت روابط عمومی شهرداری تهران مدعی شد که این قرارداد برای توزیع محتوا درتلگرام و اینستاگرام به مدت یکسال برای تعداد زیادی رسانه منعقد شده است. قطعا این توجیه برای افرادی که در کار رسانه فعال نباشند می تواند قابل پذیرش باشد چرا که تعداد زیاد رسانه می تواند توجیه کننده رقم بالای قرارداد باشد اما چه کسی است که نداند ممکن است هزینه انتشار ده ها خبر در این رسانه ها با انتشاریک خبردریک رسانه با کیفیت برابری نمی کند و بنا براین تناسبی وجود ندارد مابین مبلغی که به واقع این پیمانکار رسانه ای بسته با کاری که دارد انجام می دهد. اما به فاصله کوتاهی پس ازانتشاراین خبر، سند دیگری ازتخلف درروابط عمومی شهرداری تهران منتشرشد که دیگرجای هیچ دفاعی باقی نگذاشت و آن هم هزینه ای درحدود ۸۰۰ میلیون تومان برای یک صفحه در اینستاگرام به نام janetojaneshshr. باز هم صفحه کم مخاطبی که برای اصحاب رسانه و خبرنگاران حوزه شهری که قاعدتا باید مخاطب اصلی اخبار این صفحه باشند اصلا شناخته شده نبود. البته بعدا مشاورحناچی ،این نوع پول پاشی درشهرداری تهران را پذیرفت.او گفت طبق قانون شهرداری تهران به مرکز ارتباطات این اجازه را داده است که تا سقف ۶۰۰ میلیون تومان ترک تشریفات کند. موضوعی که درفضای مجازی با واکنش مواجه شد. از جمله اینکه علی قلی زاده دررشته توییتی نوشت: “پول پاشی بین رفقا و نزدیکان. ترک غیرقانونی تشریفات مناقصه، فریب افکارعمومی وخریدن رسانه. همگی با پول بیت المال و از بودجه عمومی. هم این ۴۰۰ میلیون تومان حیف ومیل بیت المال است وهم آن ده هزارمیلیارد تومان اختلاس شریفی وقالیباف”.

رئیس روابط عمومی شهرداری تهران واکنش دور از انتظار به این انتقادات داشت و منتقدان را فاسق خطاب کرد. وی دررشته توییتی نوشت: “ای کسانی که ایمان آورده اید اگرشخص فاسقی خبری برای شما آورد درباره آن تحقیق کنید مبادا به گروهی از روی نا اگاهی اسیب برسانید و از کرده خود پشیمان شوید”. دربرابراین توییت داود تنهایی نوشت: “اقای غلامحسین محمدی مشاور و رییس مرکز ارتباطات شهردرای تهران به عنوان یک شهروند (فاسق) ازشما خواهشمندم فایل این ۷۲ میلیارد تومان (با ترک تشریفات) قراردادها را تا فردا درسامانه اپلود کنید. پیوست این توییت اسناد مربوطه ضمیمه شده است”.

با ادامه افشاگری ها علیه روابط عمومی شهرداری تهران، اما ابعاد دیگری از بریزو بپاش های شهرداری تهران منتشرشد. بهنام بابازاده از خبرنگاران حوزه موسیقی نوشت: “عدد ورقم های قراردادهای موسیقی درشهرداری تهران و سازمان فرهنگی وحشتناک است. برای کنسرت انلاین علیرضا قربانی ۹۰۰ میلیون تومان، اجرای موسیقی نواحی دو میلیارد و سیصد میلیون تومان، البوم محمد معتمدی ۴۸۰ میلیون تومان … وحشتناک، وحشتناک”. درادامه این دست افاگری های مرتبط با حوزه رسانه ای شهرداری تهران در دوران مدیریت پیروز حناچی همچنین از فردی به نام اردوان سی جانی نام برده شد که برای جمع اوری یک کتابچه داخلی شهرداری مبلغ ۱۱۰ میلیون تومان پول دریافت کرده است.

درهمین حال در سند دیگری مشخص شد که شهرداری تهران برای طراحی لوگو ی تهران ۱۴۰۰ مبلغی درحدود ۴۰۰ میلیون تومان پرداخت کرده است. دراین باره بهرنگ رجبی در توییتر نوشت:  “فردی به نام حسنعلی پورتمیجانی برای یک سال تولید محتوا سه فقره ازوب سایت های شهردای ۶ میلیارد تومان دریافت کرده است. درسند پیوست شده به این توییت موضوع قرارداد مناقصه یک ساله تولید وتوزیع محتوای سایت شهرنوشت، شبکه شهرو اژانس عکس تهران ذکرشده است که نام کارفرما شرکت پیام رسا و مبلغ نهایی قرارداد هم شش میلیارد و چهارصد و هشتاد میلیون تومان ذکرشده است”.

این مبالغ جزئی!

بسیاری در صفحات مجازی نوشتند که این مبالغ در قیاس با پرونده های فساد در دوره های گذشته شهرداری تهران ناچیز است. شهرداری جایی است که حتی پرونده های معمول فساد در آن ممکن است سر به چند ده میلیارد بزند. نکته پر بیراهی نیست. اگر چه ارزش حقوقی ندارد و نیز نمی تواند مدیریت دکتر پیروز حناچی را تبرئه کند. حناچی از مدیران قدیمی حوزه مدیریت شهری در ایران است. با سوابق متعدد در وزارت مسکن و شهرسازی و البته رتبه استاد تمامی دانشگاه. نکته این است که ایشان چرا باید چنین مبالغی تخصیص دهد برای انتشار اخبار حوزه مدیریتش در صفحات بی مخاطب فضای مجازی همچون اینستاگرام و تلگرام؟ بعید است حناچی نداند انتشار خبر در این صفحات مجازی هیچ کمکی به او نمی کند. از همین جا می رسیم به زمینه اصلی فساد مستتر در این خبر: خرید روزنامه نگار! بله. ظواهر امر نشان می دهد فقط قصد این بوده که کسانی با مبالغی منتفع شوند. و هر آنچه رخ داده و هر قراردادی بسته شده فقط سرپوشی محکمه پسند بوده برای پرداخت وجه بلادلیل به روزنامه نگاران فعال حوزه شهری. شهرداری خودش یکی از بزرگترین مجموعه های رسانه ای ایران یعنی موسسه همشهری را دارد. و همچنین چندین سایت و رسانه دیگر. و البته قراردادهای پر هزینه با برخی رسانه های رسمی و پرمخاطب کشور. از شبکه پنجم صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران تا خبرگزاری هایی مثل مهر و فارس و ایسنا. پس چرا باید چنان مبالغی بدهد به روزنامه نگارانی برای انتشار مطلب در چنان صفحات بی مخاطبی؟ پیش از این گفته شد که چرا.

شماری اسناد مرتبط با این گزارش به پیوست ارائه شده است.