حسین فریدون

برادر زندانی رئیس جمهور

کمتر سابقه داشته که برادر رئیس جمهور در دوره ریاست جمهوری، به جرم فساد محاکمه ، محکوم و زندانی بشود، نه اینکه نزدیکان سایر روسای جمهور مرتکب فساد یا اعمال نفوذ و سواستفاده اقتصادی نشده باشند، اما اغلب بعد از پایان دوره ریاست جمهوری پرونده شان به دادگاه رسیده است. یا اگرچه دادگاهی شدند اما پایشان به زندان نرسید.

پیش از این هادی خامنه‌ای به خاطر روزنامه جهان اسلام و حیات نو و محمد رضا خاتمی به خاطر روزنامه مشارکت و اتفاقات بعد از انتخابات ۸۸، دادگاهی شده بودند، اما حتی آنها هم زندان نرفته بودند،  اما اتهامات حسین فریدون او را روانه زندان کرد.

حسین فریدون سال ۹۸ به جرم دریافت رشوه به ۵ سال حبس، جزای نقدی و بازگرداندن مبلغ رشوه معادل ۳۱ میلیارد تومان محکوم شد و ۲۴ مهرماه به زندان رفت اما ساعاتی بعد مرخصی گرفت. خبرگزاری های مخالف دولت فورا این خبر را رسانه ای کردند که «حسین فریدون به زندان نرفته مرخصی گرفت» پس برادر رئیس جمهور مجبور شد به زندان برگردد و تا دو سال بعد که به خاطر شیوع کرونا حق مرخصی گرفت، در زندان ماند.  

اتهامات برادر حسن روحانی اقتصادی بود ولی به نظر میرسد تفاوت رویه دستگاه قضایی در برخورد با حسین فریدون به این بازمیگردد که  رقبای سیاسی برادرش قدرت قضایی و امنیتی را توامان داشتند و عزم جزم کرده بودند که حداقل ضربه ای به رئیس جمهور مغرور از برجام وارد کنند، و فریدون پاشنه آشیل حسن روحانی بود.

حسین فریدون یکی از از نزدیک‌ترین مشاوران حسن روحانی در دوران ریاست‌جمهوری او بوده و در جریان مذاکرات هسته‌ای از او به عنوان “چشم و گوش” روحانی یاد می‌شد. بنابراین برای مخالفان دولت، محاکمه و زندانی شدن فریدون یک موفقیت محسوب میشد.

مخالفان و رقبای حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، همواره او را به خاطر “تخلفات مالی” برادرش حسین فریدون مورد حمله قرار داده‌اند.

روحانی در جریان مبارزه انتخاباتی نیز آماج چنین حملاتی بود. در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ ابراهیم رئیسی و محمدرضا قالیباف، دو رقیب حسن روحانی در این انتخابات، حسین فریدون را به فساد مالی متهم کرده بودند.

سوابق سیاسی و اجرایی حسین فریدون

حسین فریدون متولد ۱۳۳۶ در شهرستان سرخه ای سمنان است. پس از انقلاب به عنوان فرماندار نیشابور و بعدتر فرماندار کرج منصوب شد. بعد  از جنگ ایران و عراق وارد وزارت امور خارجه شده و از آنجا به مدت ۸ سال به عنوان سفیر ایران در مالزی منصوب شد.

فریدون مدتی هم به عنوان یکی از نمایندگان ایران در سازمان ملل متحد حضور داشت و بعد از آن در سمت مشاور وزیرامورخارجه فعالیت کرد. پس از بازگشت به ایران از آنجا که برادرش حسن روحانی رئیس مرکز استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت بود، حسین فریدون هم به عنوان مشاور رئیس این مرکز منصوب شد و تا مهر ۱۳۹۲ در این مقام حضور داشت.

سال ۹۲ با حسن روحانی به دفتر ریاست جمهوری رفت و ریاست دفتر برادر را برعهده گرفت.

درباره تحصیلات فریدون اطلاعات دقیقی در دست نیست اما ماجرای پذیرش اش در مقطع دکتری روابط بین الملل پردیس دانشگاه شهید بهشتی بسیار پرسر وصدا شد و رسانه های منتقد دولت، فریدون را متهم کردند که بدون ضوابط در مقطع دکتری پذیرش گرفته و دست آخر هم جلسه دفاع از تز دکتری اش به دلیل عدم حضور داوران به حد نصاب نرسید و تشکیل نشد.

در جریان مذاکرات هسته ای، فریدون با سمت دستیار ویژه رئیس جمهور در جلسات حضور داشت و وزارت خارجه علت حضور او را «انجام مشورت ها و هماهنگی ها در طول مذاکرات» اعلام کرد. حتی گفته شد به دلیل ملاحظات امنیتی و نگرانی از شنود دستگاه های اطلاعاتی اسرائیل، فریدون با زبان سرخه ای با برادرش در پاستور مکالمه و رایزنی میکرد.

در جریان انتخابات دوره دوازدهم ریاست جمهوری، رقبای حسن روحانی، فریدون را به فساد مالی متهم کردند و ابراهیم رئیسی که  بعدتر رئیس قوه قضائیه شد  در یکی از مناظره‌های تلویزیونی حسن روحانی را متهم کرد که مانع از رسیدگی به جرایم برادرش شده است.

اتهام: ارتشا و دریافت رشوه

با انتصاب ابراهیم رئیسی در سمت رئیس قوه قضائیه و شعار او مبنی بر مبارزه با فساد، میشد حدس زد که سرنوشت بدی در انتظار حسین فریدون است. نام حسین فریدون ابتدا در ماجرای حقوق های نجومی و بعد در جریان پرونده رسول دانیال زاده مطرح شد. روزنامه اعتماد درباره او می نویسد: «در پاستور (دفتر رئیس جمهور) این جمله مشهور و معروف است که برای رسیدن به حسن روحانی، تنها یک کانال وجود دارد و آن یک کانال هم حسین فریدون است.

د رسانه های منتقد دولت او را “مافیا” و “فاسد” می خوانند. عده ای هم او را با اسفندیار رحیم مشایی و مقایسه می کنند.

فریدون: من بیگناهم

حسین فریدون اتهام‌ها علیه خود را رد میکند و میگوید تمام پرونده تشکیل شده علیه او “مستند به شنود غیرقانونی از جمله شنود از دفتر رییس جمهور است”.

حسین فریدون که آخرین سمتش دستیارویژه رئیس جمهور بود، به عنوان آخرین درخواست پیش از تحمل حبس خواستار انتشار متن کامل حکم صادره برای خود و کیفرخواست و مستندات آن شد ولی قوه قضائیه به درخواست او اعتنایی نکرد.

فریدون پیش از معرفی خود به زندان اوین گفت: “اجرای حکم اینجانب نشان داد که برادر رییس جمهور بودن نه تنها هیچ مزیتی برای من نبود که می تواند خودش یک اتهام باشد.”

او همچنین گفته: “در این پرونده یک ریال از بیت المال حیف و میل نشده است؛ در واقع کل پولی که از آن حرف زده می شود پول شخصی یک نفر است که به فرد دیگری قرض داده شده و هیچ یک از آن دو نفر من نبوده‌ام و من فقط بر این قرض شاهد و ضامن بوده‌ام.”

آقای فریدون در بخش دیگری از اظهاراتش گفته: “تمام پرونده تشکیل شده مستند به شنود غیر قانونی از جمله شنود از دفتر رییس جمهور است که هم غیر قانونی، هم غیر شرعی و هم غیر اخلاقی است و باید از سوی دولت و قوه قضاییه پی گیری شود.”

حسین سرتیپی، وکیل فریدون به خبرنگاران گفته  که به لحاظ شکلی و ماهوی “ایرادات بسیار جدی” به حکم وارد است و با توجه به این ایرادها، در صورت رسیدگی مجدد به پرونده، “بی‌گناهی” حسین فریدون اثبات خواهد شد.

پس از اعلام حکم دادگاه تجدیدنظر مبنی بر تبدیل محکومیت حسین فریدون از هفت سال به پنج سال، سخنگوی دولت ایران در پاسخ به ادعای “برخی رسانه‌ها”، هر گونه اعمال فشار دولت برای این کاهش محکومیت را رد کرد و آن را “از بنیان دروغ” خواند. به گفته علی ربیعی، رئیس جمهوری ایران هیچ دخالتی در فرآیند رسیدگی به این پرونده را نداشته است.

شرح اتهامات و محکومیت‌ها

عناوین شغلی: مسئول دفتر ریاست جمهوری
اتهام‌ها: فساد مالی و دریافت رشوه
محکومیت‌‌ها: به 5 سال حبس و بازگرداندن مبلغ رشوه معادل 31 میلیارد تومان محکوم شد